Nancy - oktober 2018

op .

Na een lang en zorgelijk ziekenhuisverblijf in maart 2018 had Nancy wel een wensdag verdiend. Tijd voor iets leuks! Helaas was Nancy in juni nog te zwak om een dag de deur uit te gaan. De voorbereidingen met Diana werden opgepakt en het idee van de geplande Wensdag werd alvast medegedeeld. Zo kon ze in ieder geval beginnen met dromen. Dat deed ze niet alleen, want haar “BFF” Kevser mocht ook mee. Beide meiden zitten bij elkaar op school op OLS De Recon, een school voor langdurig zieke kinderen.

En toen was het eindelijk zover! Zondag 11 november werd onvergetelijk. De dag begon pittig omwille van de zware aanhoudende hoestbuien. Gelukkig stabiliseerde dit en kon de dag nu echt beginnen. Verpleegkundige Hadjar ging ook mee. Kevser zat al klaar in haar Frozenjurk. Nancy stuurde haar moeder nog even naar boven om zich om te kleden, want ook mama moest er feestelijk uitzien. De mentor, Galina Ball, was ook best een beetje zenuwachtig om wat er hen allemaal te wachten stond.

Daar ging de deurbel. Luuk, de chauffeur, had zijn rijcapaciteiten wel bewezen, want in zo’n klein straatje keren met een witte limo kan lang niet iedereen. Tenminste niet zonder schade. Lakei Bas en fotografe Patricia waren ook van de partij. De rit naar Theater Het Kruispunt in Barendrecht verliep in stijl, met appelbubbels en snoepjes!
Door Diana werden we warm onthaald en verwend met allerlei lekkers. Een zeemeerminnentaart, croissantjes, cup cakes, chocolaatjes en vooral veel glitters! Daar kun je achteraf nog dagenlang van genieten, want je vindt ze overal!
Na wat gesmikkel werden Nancy en Kevser meegenomen om de verrassing voor te bereiden. Toen ze terug kwamen was het plaatje helemaal compleet, Kevser verkleed als Elsa en Nancy gehuld in een prachtige zeemeerminnenjurk. Ook de moeder van Nancy genoot zienderogen en kon de zorgen nu eventjes loslaten.

Voor de voorstelling begon, mochten we nog even een kijkje nemen achter de schermen. Ontzettend bijzonder want op zo’n podium mag je normaal nooit komen. Even kennismaken met zeemeermin Elize en tovenaar Titus, om daarna een mooie groepsfoto te maken. De meiden hadden hun plekje op de eerste rij alvast gekozen. Iedereen keek zijn ogen uit tijdens de musical. Er werd gelachen en een traantje weggepinkt bij sommige nummers. Want eerlijk is eerlijk, we zitten daar niet zomaar.

Terug boven moesten Nancy en Kevser even bijkomen. Nog wat lekkers eten en drinken en daar werden ze alweer verrast door de cast die nog even kwam napraten. Beide meiden werden nog verwend met cadeautjes.Toen Kevser aangaf dat ze die Elize-pop ook wel erg leuk vond, twijfelde Titus geen moment en spurtte naar beneden om dit te regelen.

De betrokkenheid van de theatermensen was hartverwarmend. Het werd al snel duidelijk dat de acteurs hun korte pauze opofferden voor ons, want een half uur later begon de volgende voorstelling alweer. The Show must go on!

Tegen 17.00u was duidelijk dat de vermoeidheid de overhand nam. We konden nog genieten van heerlijke patat en kaassoufflés en toen was het toch echt tijd om naar huis te gaan. Alles inladen en instappen maar! Met gesloten ogen en voldaan zat Nancy in de limousine naar huis. Kevser zat er hyper naast en stond te popelen om alles aan haar grote zus te vertellen.

Diana, Bas, Patricia en Luuk, het is hartverwarmend om te zien hoe groot jullie inzet en passie is om dit te kunnen realiseren. Buiten het feit dat alles zo goed was geregeld, springt het enthousiasme en de zorgzaamheid er bovenuit.
Jullie hebben Nancy en haar moeder een fantastische, even zorgeloze dag, bezorgd. Eentje om te koesteren. Ik ben dankbaar dat ik erbij mocht zijn.IMG Nancy

 

Vrolijke Nieuwsbrief

Voer je voornaam in

Voer je achternaam in

Voer een geldig e-mailadres is

Invalid Input